De volgende dagen.

Zondag 9 december.... Ook al was het zondag, er moesten al veel zaken geregeld worden in verband met Linda's begrafenis. Er moest contact worden gemaakt met een uitvaartvereniging (in ons geval werd dit "Algemeen Belang"), er moesten nog verschillende familieleden en vrienden op de hoogte gebracht worden en de groepsdocente van de basisschool moest worden gebeld. De uitvaartverzorgster kwam dezelfde dag en ook een afvaardiging van de basisschool. Omdat er ook veel familie kwam maakten wij met Anita (van Algemeen Belang) de afspraak dat zij de volgende morgen weer zou komen om alles door te praten en te regelen. Ook zouden wij dan de teksten voor de rouwkaart en advertentie klaar hebben.

Linda's juf en de directeur van de Tamarisk gingen van ons direct naar school om te kijken of ze informatie hadden over hoe ze de kinderen op de hoogte konden stellen van Linda's overlijden. Het was in elk geval de bedoeling dal alle leerlingen op maandag tussen de middag een brief mee zouden krijgen voor de ouders.

De dagen tussen Linda's overlijden en haar begrafenis op donderdag 13 december 2001 waren niet alleen heel erg hectisch maar ook heel onwezenlijk. Op maandag dus het regelen van de rouwadvertenties, ook die van opa en oma, de ooms en tantes. En van de neven en nichten. Deze zouden "meeliften" met onze advertentie. Het doorspreken van de rouwkaart. Het uitzoeken van een kistje. Maar ook al praten over de dragers. Voor ons stond het al vast: Linda was altijd een opgewekt kind geweest, dus geen dragers in zwart pak, evenmin een zwarte auto. Er werd gekozen voor stemmig grijs.

Aan het eind van de middag wordt dan eindelijk Linda overgebracht naar het uitvaartcentrum op de Boerhaavelaan en kunnen wij 's avonds er naar toe om de ruimte waar ze opgebaard ligt tot haar kamertje om te toveren met haar lievelingsknuffels, speeldoosje en andere dingetjes, die Linda graag om zich heen had. Je hebt nu het gevoel dat het dichtbij komt, dat ons meisje echt niet meer bij ons terugkomt. Op dinsdag overdag met enkele zieke familieleden en met een paar kinderen opnieuw heen. 's Avonds hebben wij als naaste familie (Paul, Sandra, Patrick en ik) in alle rust afscheid genomen voor zover dat ons al mogelijk was. We wisten dat we de woensdag en de donderdag niet meer alleen bij Linda zouden kunnen zijn.

Ook woensdagmiddag werd het druk. 's Middags namen Kevin en Amy afscheid van hun nichtje, kort daarop de andere familie leden en 's avonds het officiële condoleance bezoek. Er kwamen heel veel mensen afscheid van haar nemen. Familie, vrienden en kennissen, mensen van de basisschool, waaronder ook veel ouders en zelfs een paar klasgenootjes van Linda. Wij waren natuurlijk heel "blij" met zoveel belangstelling maar het was ook allemaal heel erg vermoeiend.

   
 Het definitieve afscheid van Linda.

 Index.